Sergio Schellekens, teamleider pg afdeling Vughterstede over de GVP opleiding

 

Gespecialiseerd Verzorgende Psychogeriatrie

Mijn naam is Sergio Schellekens  ik ben Teamleider op de verzorgende afdelingen van Stichting Vughterstede in Vught.

Ik wil graag mijn bevindingen van de  GVP opleiding  binnen Vughterstede met de lezers delen. .......

Op de afdeling waar ik nu ruim een jaar leiding geef, wordt met veel warmte, positiviteit en enthousiasme zorg verleend. In het begin was er nog veel onduidelijkheid in de functietaken en de verantwoordelijkheden. De huidige en toekomstige cliënten mogen de verwachting hebben dat zij in een veilige en sfeervolle leefomgeving kunnen wonen met voldoende woon- en slaapcomfort. De cliënten kunnen en mogen aangesproken worden op hun mogelijkheden in plaats van hun beperkingen, kenmerkende gewoonten van de cliënten moeten overeind kunnen blijven en de wijze van leven moet voor veel ouderen gecontinueerd worden. Om persoonsgericht te kunnen werken moet ook geïnvesteerd worden in de zorgrelatie; de zorgverlener moet bekend zijn met de levensgeschiedenis van de cliënt, zodat hij de behoeften, wensen en verwachtingen van de cliënt een plaats kan geven. Er moet ook een vertrouwensband zijn tussen de cliënt en de zorgverlener, waardoor de cliënt zich veilig voelt om zich te uiten en de zorgverlener oog heeft voor de noden van de cliënt, attent kan reageren op actuele behoeften of op schommelingen in de behoeften, en de kwaliteiten van zorg kan evalueren met de cliënt. Allemaal zaken waarin de GVP opleiding antwoord op geeft.

Een mogelijke verandering van de zorgvraag is belangrijk voor de GVP-er. Het zien van de zorgvraag vind ik de meest elementaire functie van de GVP-er. Doordat de GVP-opleiding veel aandacht besteedt aan de inhoudelijke deskundigheid op het gebied van de psychogeriatrie kunnen de teamleden de GVP-er consulteren en samen op zoek gaan naar de vertaling of verklaring van het beeld wat de cliënt laat zien. In de korte tijd dat de medewerkers van mijn team met de GVP opleiding bezig zijn heb ik deze verandering waargenomen. De taken en verantwoordelijkheden van het beroep komen niet alleen  terug, maar ook gevoelsmatig. De taakgerichtheid verdwijnt langzaam naar de achtergrond en er wordt nu sterker gewerkt aan de mensgerichte benadering met zijn compassie, geborgenheid, bestaanswaarde en perspectief, zinvol zijn erbij horen en ondersteunen op psychologisch en relationeel nivo. Allemaal bekende visie aspecten. Maar kunnen we hier wel de tijd voor vrij maken. Dat is een veel besproken onderwerp binnen mijn team. Iedere bewoner ongeacht het ZZP pakket vraagt immers om een persoonsgerichte benadering. Kwalitatief en kwantitatief.

Met de GVP-ers bespreek ik daarom regelmatig de inhoud van de zorgrelatie. Dit doen we omdat de ZZP's ons soms onder tijdsdruk zetten. De valkuil van functionele en taakgerichte zorg. Om dit te voorkomen bespreken we de zorgrelatie op een aantal niveaus; Niet alleen de cliënt moet centraal staan maar ook de collega,vrijwilligers, mantelzorgers, verzorgende en teamlid die betrokken is in het zorgproces. Het bieden van persoonsgerichte zorg met een mensgerichte benadering stelt daarom bijzondere eisen aan de zorgverlening om niet in de genoemde valkuil te stappen. Dankzij de GVP opleiding kan ik deze processen met de GVP-ers bespreken, wat een solide teamgevoel geeft. We bespreken regelmatig wat er met ons en de cliënt gebeurt als we ons laten aandrijven door de tijdsdruk. De zorgrelatie kan namelijk de zorg doen laten 'ontsporen' door onwetendheid, onkunde of onmacht. Het is daarom een toegevoegde waarde dat de GVP-er werkzaamheden heeft op het gebied van begeleiden en adviseren van collega's, ook door het vervullen van een voorbeeldrol. (onder andere door het laten zien en toelichten van de dagelijkse zorgtaken) zoals de beroepscontext het voor de GVP-er beschrijft. Op dit moment betrek ik de GVP-ers actief in alle gesprekken waar dementie ter sprake komt. Het is niet alleen fijn voor mij, maar ook voor familie om tegenover professionals te zitten die kennis hebben en vertrouwen kunnen geven. De GVP-ers krijgen zo de gelegenheid om de opgedane kennis in de praktijk te brengen. Een positieve wisselwerking. Kortom de GVP-opleiding is nu al een toegevoegde waarde in de ouderenzorg en zoals ik zei de open deur naar andere zorg. Zorg zoals zorg bedoeld is. Met de komst van de GVP opleiding heeft de zorg een belangrijke voorwaartse stap gemaakt. En ik hoop dat we de traditionele visie op zorg voor een deel kunnen loslaten en kunnen gaan werken aan een visie op zorg waarin de cliënt nog meer centraal staat. Met ondersteuning van de GVP'ers gaan we het tijdperk van meetbare behoeften, problemen en beperkingen  van de cliënten (ADL registratie)verlaten. De verzorgende bepaalt de mate van zorgbehoefte, en ligt de nadruk op zo efficiënt en gestructureerd mogelijk werken. Daar komt nu gelukkig verandering in, de opleiding is mij direct het hart in gevlogen. De MENS wordt gezien en dat geeft een positieve weerslag in de manier van werken en het geeft rust.

Sergio Schellekens

24-01-2011, Vught.